نوشته‌ها
لیست نوشته ها
جستجو

سه‌شنبه - ۷ تیر ۱۳۹۰

چلم«آیزاک بشویتس سینگر،» (۱۹۰۴ – ۱۹۹۱) نویسنده‌ی لهستانی - امریکایی و برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات سال ۱۹۷۸، یکی از معروف‌ترین داستان‌نویسان امریکا و از بزرگ‌ترین نویسنده‌گان قرن بیستم محسوب می‌شود. با این حال، سینگر در میان دوست‌داران کتاب در ایران چهره‌ی چندان شناخته‌شده‌ و محبوبی نیست. اولین کتاب مستقلی که از او به فارسی در‌آمد «یک مهمانی، یک رقص» نام داشت و ترجمه‌ی ۱۱ داستان از شاخص‌ترین داستان‌های کوتاه‌اش بود. هر چند، کتاب نام «مژده دقیقی،» مترجم نام‌دار، را بر پیشانی داشت، انتشارات «نیلوفر» آن‌را چاپ کرده بود، و در زمان انتشارش (سال ۸۲) روزنامه‌های ایران چندین مطلب ستایش‌آمیز درباره‌‌اش چاپ کردند، اما آن‌چنان که باید شناخته نشد و هنوز تمام نسخه‌های تیراژ ۲۲۰۰ تایی چاپ اول آن به فروش نرسیده است.

سال ۸۸ اتفاق تازه‌ای رخ داد. نشر «آسمان خیال» کتابی از سینگر به بازار فرستاد که «احمق‌های چلم و تاریخ‌شان» نام داشت و تصاویری زیبا از «اوری شولتز» و سلیقه‌ای قابل قبول در چاپ و طراحی چاشنی‌اش بود. این کتاب، هر چند کمی دیر «عطرش درآمد» اما با استقبال نسبی مواجه شد و زمینه را برای انتشار آثار دیگری از سینگر هم‌وار کرد. اتفاقی که اکنون رخ داده و کتابی با نام «دوباره احمق‌های چلم» نتیجه‌ی آن است.

«چلم» نام یک شهر واقعی در لهستان است که مردمان آن یهودی‌اند. مردم چلم را از گذشته‌های دور تا به امروز به ساده‌لوحی می‌شناسند. البته سینگر به جنبه‌های رئالیستی و واقعی چلم و مردمان‌اش کاری ندارد؛ او با استفاده از باور عمومی درباره‌ی این شهر داستان‌هایی کاملن خیالی و فانتزیک می‌پروراند که به زیبایی به نقد بازی‌های احمقانه‌ی سیاسی می‌پردازند، بازی‌هایی که بازنده‌ی همیشه‌گی آن مردمان بدبختی‌‌اند که آلت دست حاکمان و زورگویان شده‌اند.

«احمق‌های چلم و تاریخ‌شان» یک داستان بلند و با موضوع واحد بود، اما «دوباره احمق‌های چلم» هشت داستان کوتاه مجزا دارد. سه داستان نخست آن ـ «بزرگان چلم و کلید جنندل،» «جایی که ثروت‌مندان برای همیشه زنده می‌مانند،» و «احمق‌های چلم و ماهی کپور ابله» ـ مستقیمن درباره‌ی اعضای هم‌آن شورای احمقانه‌ای هستند که در «احمق‌های چلم و تاریخ‌شان» با آن‌ها آشنا شده بودیم. سه داستان بعدی ـ «چلمیل تاجر،» «لمل و زیپا،» و «وقتی چلمیل به ورشو رفت» ـ کاراکترهایی حاشیه‌ای و جدید از اهالی چلم را به ما معرفی و در ماجراهای لاغ‌آمیزی که برای آن‌ها اتفاق می‌افتند شریک‌مان می‌کنند. «تودی ناقلا و لیزر خسیس» و «مازل و شلیمازل» اما راه دیگری می‌پیمایند. این دو داستان نه مربوط به چلم‌اند و نه اهالی آن. نوشته‌هایی‌اند با ساختار قصه‌های فولکلوریک و افسانه‌وار. با وجود این، آن‌قدر خواندنی و جذاب‌اند که نه تنها طعم شیرین بلاهت‌های ساکنین چلم را از یادمان نمی‌برند، که لب‌خندمان را پت و پهن‌تر می‌کنند!

طنز سینگر در داستان‌های‌اش به نبوغ طعنه می‌زند. پلات‌های‌اش شبیه هیچ‌کدام از داستان‌هایی که خوانده‌ایم نیست. چیزی‌ست که فقط خود او می‌توانسته روی کاغذ بیاورد و نه هیچ کس دیگر. او بینش سیاسی و اجتماعی و دید انسان‌دوستانه‌ی خود را آن‌چون‌آن در تار و پود داستان‌ها می‌تند که نمی‌توان از تحسین‌اش خودداری کرد.

سینگر خطابه‌‌اش در مراسم اهدای جایزه‌ی نوبل را با جملاتی زیبا آغاز کرد: «داستان‌نویس و شاعر زمانه‌ی ما، مانند هر زمانه‌ی دیگری، باید انسان را به معنی کامل کلمه سرگرم کند، نه آن‌که صرفن مبلغ آرمان‌های اجتماعی یا سیاسی باشد. هیچ بهشت موعودی برای خواننده‌ی ملول وجود ندارد، و هیچ عذری برای ادبیات کسالت‌آور پذیرفته نیست، ادبیاتی که کنج‌کاوی خواننده را تحریک نمی‌کند، او را سر شوق نمی‌آورد، و آن نشاط و مفری را که هنر واقعی هم‌واره تضمین می‌کند برای‌اش فراهم نمی‌آورد.» (به نقل از یک مهانی، یک رقص – ص ۲۱۱) این عبارات به‌خوبی مانیفست داستانی سینگر را مشخص می‌کند. او هم در «احمق‌های چلم و تاریخ‌شان» و هم در داستان‌های «دوباره احمق‌های چلم» با آن‌که سوژه‌‌های سیاسی را دست‌مایه قرار می‌دهد، در دام شعارزدگی و رئالیسم سوسیالیستی نمی‌لغزد. پیش و بیش از هر چیز یک داستان‌نویس است و همیشه عنصر لذت‌بخشی داستان را در نظر دارد. این‌چون‌این است که داستان‌های او خوش‌خوان‌اند، توجه برمی‌انگیزانند، می‌خندانند، و در عین حال، مخاطب را به تفکر وا می‌دارند.

«دوباره احمق‌های چلم» حدودن صد صفحه است، ۳۵۰۰ تومان قیمت دارد، و چند هفته‌ای بیش‌تر نیست که نشر «آسمان خیال» آن‌را روانه‌ی کتاب‌فروشی‌های بی‌رونق شهر کرده است. دیگر این‌که سینگر همه‌ی داستان‌های‌اش را به زبان ییدیش ـ زبان رسمی یهودیان اشکنازی، که با خط عبری نوشته می‌شود ـ نگاشته، اما به این علت که از ۱۹۳۵ در ایالات متحده می‌زیست و آثارش به زبان انگلیسی در آن‌جا به چاپ می‌رسید، او را نویسنده‌ای لهستانی – امریکایی می‌دانند. با کمی اغماض، یک «هاروکی موراکامی» متقدم!

feedلطفن، مشترک فید کتابلاگ شوید تا آسان و همیشه مطالب را بخوانید.

http://www.ketablog.ir/xml/blogs.xml.php



امکانات: Next Blog Previous Blog Print Blog Send To Friend Add Blog To Favorite
http://www.ketablog.ir/blogs/blog.php?code=94
نوشته‌های مرتبط

RSS 2.0

javied1364@gmail.com

امکانات
خبرنامه سایت
گزارش‌ها
مطالب سایت
نوشته ها: ۲۸۰
نظرات: ۹۸۳
دنبالکها: ۰
مشاهده صفحات
تعداد کل: ۲۵۹۰۳۱۶ صفحه
مشاهده امروز: ۱۲۰۹ صفحه
بیشترین مشاهده:
جمعه - ۴ فروردین ۱۳۹۶
تعداد: ۲۶۶۷۴ صفحه
بازدید همزمان
در حال حاضر: ۲ نفر
بیشترین بازدید همزمان:
چهارشنبه - ۱۷ شهریور ۱۳۹۵
تعداد: ۳۶۱ نفر
مراجعه به: